I live, as I dream

Dzwonek do drzwi budzi o godzinie trzynastej. Półprzytomnie otwieram panu, który przyszedł sprawdzić licznik kilowatogodzin. Półprzytomnie, odganiając senne wizje, pozwalam mu wyjść. Półprzytomnie wracam do pokoju i otwieram laptopa.

“Gdybyś mówił językami ludzi i aniołów, a internetu byś nie miał…”

Kawa z mlekiem i cynamonem. Gadu, blogi przyjaciół, youtube, nasza-klasa, grono, bash, gazeta, wikipedia, blogi, nasza-klasa, youtube… Dzisiaj towarzyszy mi pan Sinatra i pan Gahan - ludzie formatu mp3. Trwa komunikacja ze światem. Komunikacja za pomocą opisów, podpisów, blogów, avatarów i profili. Inteligencja emocjonalna specjalizuje się w interpretowaniu emotek. Przestało się śmiać głośno, robi się lole. Przestało się czytać książki do posiłków, je się przy ekranie. A to dopiero początek.

Siedzę w pociągu do Warszawy, drzwi rozsuwa młody chłopak, pyta czy miejsce jest wolne. Taktak, uśmiech. Blondyn, starannie ubrany, wyjmuje jakieś notatki - po nich widać że student. Siedzi naprzeciwko, spojrzenia siłą rzeczy się przecinają. Wyciąga laptopa i stuka, stuka, stuka… Patrzę na niego, serce przyspiesza, dłonie szukają zajęcia - to jest pożądanie. Pożądam dotyku, bliskości. Zamykam oczy, wkładam słuchawki do uszu: żeby nie widzieć, żeby nie słyszeć.
Pocieszam się myślą, że czeka mnie w domu noc z moim własnym. Z moim własnym laptopem.

Na czacie ze znajomymi, trzecia, czwarta, piąta… Ktoś chowa się pod kołdrą z laptopem przed rodziną, gdy bateria zaczyna padać przechodzi w drugi tryb awaryjny - ale jest dalej z nami. Wietrzymy czata, na kurniku siedzimy razem przy stole i rżniemy w literaki, potem teleportujemy się pograć w chińczyka, pokryć się przed snem, bo dzień się zbliża. Ktoś przed szóstą tłumaczy mamie, że już wstał. Ktoś ma w domu cztery komputery, (właściwie to sześć, ale dwa w stanie spoczynku) a kasę odkłada na laptopa.

Jesteś na chacie? No, jestem w domu… Niektórzy mają problem z uzależnieniem, trzeba to sobie szczerze powiedzieć. Niektórzy mają problem. Nazywam się Ola i za ch*ja nie mogę się uzależnić! Pomożecie? Pomożemy.

Kawa, czarna i mocna. Dzisiaj trzeba się poruszać, plecy bolą od niewygodnego krzesła. Macham nogą i rozmawiamy dalej. Gdy zaczynają boleć bardziej, biorę laptopa do łóżka i kładę się z nim na brzuchu. Cieplutko.

Zasypiam słysząc, jak ktoś odgarnia śnieg z chodnika pod oknem. Przez zasłony sączy się świt. Znowu śni mi się, że jesteśmy razem. W necie.

Explore posts in the same categories: Uncategorized

Tags: bezsenność, chat, kawa, net, uzależnienie

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.