Fizjologia słowa

Naćpałam się nie ćpając. Upiłam nie pijąc, rozkochałam się nie kochając się, umarłam nie umierając, powiedziałam coś wulgarnego (wielokrotny wulgaryzm ze szczególnym bezeceństwem!) opisując coś pięknego, uczucia mi się wydestylowały pozostając poukładanymi, oczy mi wypadły nie wypadając, a dusza wykonała salto wykręcając płuca. Naprawdę.

Bogowie w których nie wierzę, moi idole śpiewająco-grający, demony które skaczą po moich zwojach mózgowych - słuchajcie!

Nie ma większej potrzeby, mało-dużej (dłużej! dłużej!) przyjemności - nad przyjemność i potrzebę odkrycia książki wartej miłości!
Słowa, słowa! Słowa na początku! Bo w słowie jest życie i światłość, jak mówi nieudolny falsyfikat Księgi. Mając rzecz jasna rację przenajświętszą. Bo miłość jest afirmacją życia.

Pływam w słowach, zanurzam w nich dłonie, łykam je, smakuję, płuczę nimi gardło, wlewam przez ucho do czaszki, turlam się po nich, liżę, gwałcę, pochłaniam (pożądam!), pieszczę, dotykam, podziwiam. Każę się powtarzać, zmuszam do wyjawiania sekretów, świecę w nie ostrym światłem i wyśmiewam. Oblewam łzami, minami. Kręcę kartkami i zatrzymuję zakładkami. Zamykam, otwieram, przerzucam, obracam. Spijam, umilam i (w)dycham. A przede wszystkim zaciągam się. Zaciągam się słowami aż po samą tkankę płucną. Natchniona dusza wyprawia akrobacje, salta i inne błazeństwa, a słowa porozsiadane na pęcherzykach biją brawo. Znowu się udało!

To są takie imponderabilia wszeteczne. Apostołki włochatości. (szaleństwo!) Diminucyjne zapędy. Nieobojętność transcendentu. (omdlenie) Krajanie miodnej miazgi dnia. (dreszcze) Dom kwitnący mięsem… (drgawki) Zgubione takty śmiechu… (…!) Mak meteorów wsiąkających cicho w wszechświat…

(…spazmy…)
…

(rumieńce)

Explore posts in the same categories: magia

Tags: książka, książki, Schulz, szaleństwo, słowa, zakochanie

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.