Epic, dark, sexy song of faith and devotion
Walk with me
Open your sensitive mouth
And talk to me
Hold out your delicate hands
And feel me
Couldn’t make any plans
To conceal me
Open your sensitive mouth
Hold out your delicate hands
With such a sensitive mouth
I’m easy to see through
When I come up
When I rush
I rush for you
Cry for you
Seen the tears
Roll down from my eyes for you
Heard my truth
Distorting to lies for you
Watched my love
Becoming a prize for you
Seen the tears in my eyes
Heard my truth turn to lies
Seen the tears in my eyes
I’m not proud of what I do
When I come up
When I rush
I rush for you
I come up to meet you
Up there somewhere
When I rush to greet you
My soul is bared
Gave more for you
Dropped my crutches
And crawled on the floor for you
Went looking behind every door for you
And because of the things
That I saw for you
I spiritually grew
When I come up
When I rush
I rush for you
Depeche Mode – Rush
Jest jakieś dziewięć stopni poniżej zera i jest mi gorąco. I chce mi się płakać, ale nie ze smutku, tylko dlatego, że jest tak pięknie. Tak kwaśno-gorzko. Jestem po trochu w szale bitewnym, więc nie zachowuję się do końca normalnie. W przerwach w nauce czytałam dziś sobie te stare historie o norweskich balckmetalowych muzykach, którzy podpalali kościoły, mordowali się nawzajem i popełniali samobójstwa. I czytałam też baśnie Andersena. Najstraszniejsza jest ta o księżniczce na ziarnku grochu. Empatyzuję z nią, bo też słabo sypiam i wszystko mi przeszkadza. Jeśli ktoś znowu mi powie w tym tygodniu, że jestem grzeczna i ułożona, to nie ręczę za siebie. Tak naprawdę nigdy nie chciałam się ustatkować. To zbyt banalne. Bardzo brakuje mi niezawodnej ekscytacji.
